Verhaalhalen

Inleiding tot Verhaalhalen

Strekking: wat niet mag worden verteld, wordt toch verteld door "harrem".

 

Inleiding
Deze site bevat ongemakkelijke verhalen, t.w.. stuitende misstanden en doorzichtige familiegeheimen. Een "gevalletje kantje boord" wat publiceren betreft. Te oordelen naar een aanklacht  tegen mij over gepubliceerde teksten. 
 
Bij Justitie werd de bestrijding van de criminaliteit serieus genomen, want ik kreeg ik het Openbaar Ministerie en de Amsterdamse Recherche achter mij aan. Wat een geruststellende gedachte, dat men in onze hoofdstad de misdaad zo onder controle had dat men zich kon beziggehouden met meer serieuze zaken zoals mijn publicaties.
 

Wat mij daarbij overkwam had ik in geen 100 jaar kunnen bedenken: ik kreeg een uitnodiging voor een verhoor, dat  op het eerste gezicht een routinekwestie lijkt. Echter… En er zat een venijnig randje omheen. Ogenschijnlijk bijzaak in dit verhaal, maar het toont aan, dat  de werkelijkheid soms zo bizar is, dat je het niet zo idioot kunt verzinnen! Het komt straks… Maar eerst:

 
Bizar
Eigenlijk begint het er al bizar mee,  dat ik besteld werd voor een politieverhoor op het politiebureau Amsterdam Zuidoost, omdat ik smadelijke en lasterlijke teksten had gepubliceerd op het internet. Ik woon namelijk flink ver daar vandaan aan de andere kant van het land… Blij dat ik niet nog verder weg woon, bijvoorbeeld in Egypte of  Kazachstan. In dat soort totalitair geregeerde landen word je - in een vergelijkbaar geval - zonder enig proces afgerost.
 
Des te verrassender was het, dat ik - lopende de procedure tegen mij - enkele rare dingen ontdekte, waarvan ik als niet-jurist vermoed dat je ze als onregelmatigheid moet aanmerken. Ik denk dan aan het begaan van ambtsmisdrijf. Oordeelt u zelf:
 
Voorgeschiedenis
Men mag mijn schrijfwerk bagger noemen, maar in geval van een klacht dient het de duidelijkheid als aangegeven wordt welke bagger het betreft.  De rechercheur die de aanklacht tegen mij behandelde kon niet of nauwelijks aanwijzen waar de schoen wrong. Toen ik hem telefonisch sprak kwam híj niet verder dan de vage mededeling van "het is zo erg". Tja, ik heb hetzelfde bij "Het meisje met de zwavelstokjes" van Andersen en "Assepoester" van die jongens van Grimm. Dat is pas erg, al die ellende… Ik zou haast zeggen: gelukkig zijn ze dood, want anders hadden ze de duimschroeven waar gekregen op het politiebureau in Amsterdam Zuidoost. Nu viel die eer mij toe…
 
Familiezwijgsels
Ik vermoed waar de pijn zit. Ik openbaar op het internet onweerlegbare feiten over verbijsterende rotstreken. Maar... er mag niet over gepraat worden. Laat staan door iemand worden opgeschreven! Ik produceerde wat smeuïge familie-anekdotes,  waaromheen allerlei taboes zweefden. Binnen de familielogica is het zo, dat zolang ik ze niet noteer die voorvallen zich zogenaamd "dus" niet hebben voorgedaan!
 
Ouwe koek
Lezers met een ijzeren geheugen herkennen misschien sommige van de navolgende verhalen. Ze zijn op diverse sites al eens eerder verschenen. Daaruit is deze bloemlezing samengesteld. 
 
Selectie                                                                                                                                                                                      Bij de keuze van de verhalen heb ik me laten leiden door eruit springende reacties daarop? Zoals gebruikelijk zijn dat de schreeuwerigste. De meest agressieve commentaren kwamen van  boze lezers (ook wel aangeduid als reaguurders). Herbevestigen daarmee - onbedoeld -  dat mijn zogenaamd sterke verhalen klopten als een bus.  Waarom zou je er anders boos worden?
 
De strekking
De vreemde vogels, die ik beschrijf hanteren een geromantiseerde versie van familiebreed gedeelde verzinsels. Zo houdt men in algemene zin een familie bij elkaar. De pedofiele oom, de recidivistische broer en de kleptomane tante… ze zijn er wel, maar er wordt niet over gesproken. Maar soms moet men wel eens wat informatie loslaten naar de buitenwereld. Die vraagt zich na een paar maanden toch af waar toch die ene neef, die in drugshandel zit, opeens is gebleven! Hij kan wel in een kuil in de achtertuin liggen, daar waar de goudsbloemen zo weelderig bloeien.
 
Dat doet men dan mondjesmaat en dan verpakt in een soort van legende. Feitelijk klopt er dan geen reet van, maar de buitenwereld is dan tevredengesteld met een al dan niet uit de dikke duim gezogen uitleg.  Maar ook binnen de familie worden kinderen zo allerlei onzin op de mouw gespeld. Die weten niet, dat je leuke opa in de oorlog foute NSBer was, bijvoorbeeld. Zo ontstaat er een soort religie. Kom daar niet aan als kritisch mens...
 
Zo kreeg ik een rechercheur achter mij aan, die niet schroomde om een ambtsmisdrijf te plegen. Hij heeft mij namelijk, volslagen onbevoegd daartoe, censuur opgelegd. Het kan zijn, dat ik iets heb gemist, want mogelijkerwijs was de Grondwet (waarin censuur streng verboden wordt!) even een paar dagen buiten werking gesteld geweest. (Uiteraard verdient die politieman een portret in mijn eregalerij met Rare Portretten).
 
Specifieker
Er is een samenhang  met een andere, tweede website: Rare Portretten.  Deze staat eveneens nog in de steigers. Bij de mallotige anekdotes, die u op deze plek gaat lezen horen heel aparte personages. Die zijn  geportretteerd in Rare Portretten. In plaats van een standbeeld in marmer krijgen die individuen op deze manier een eerbetoon in letters. Zo worden zij aan de vergetelheid onttrokken. En er zitten echt rare portretten tussen!
 
Nog een (derde) website: de titel komt bekend voor, namelijk   https://rare-portretten-galerij.jouwweb.nl/ , maar nu worden de unieke Toppers uit Rare Portretten apart geanalyseerd en zo  extra in het zonnetje gezet in die ere-galerij. U heeft gelijk: eigenlijk was dit alles ontworpen als één website. Ik besloot het in drieën te splitsenlippen, omdat er -  in  drie overzichtelijk stukken verdeeld  - er "voor elck wat wils" Iets is te lezen.  De filosofische, serieuze lezer kan dan wegblijven uit de sites met dijenkletsers dubbelzinnigheden.  En wie het geen reet kan schelen wat er voor slechts circuleert onder mensen, is er de eveneens aanwezige platte lol. Vervolg: Kreukbaar
 
Toevallig genoeg heb ik (onder andere) de serie "Kreukbaar" gepubliceerd  over gerommel binnen Justitie. Daarover heb ik overigens geen aanklacht aan mijn broek gekregen. Ik noem het, omdat het zo frappant is datover gepubliceerd onder de titel Kreukbaar.
 
 
harre