Verhaalhalen.jouwweb.nl
Home » Absurd » Kerstrillingen 2010

Kerstrillingen 2010

Heeft u zich nooit eens afgevraagd, waarom je geen diepvries gevogelte op je hoofd moet doen? Waarschijnlijk niet en waarom zou u... Ik ken ene Dorien, die dat haarfijn kan uitleggen. Dorien was een van die doorgaans anonieme bijstandsmoeders, waar we wel over horen, maar die we zelden echt in persoon tegenkomen. Als alleenstaande vrouw moest ze zien drie kleine kinderen op te voeden. Ook letterlijk voeden. Het basispakket voor eten is het probleem niet, maar alles dat naar luxe zweemde was onbereikbaar. Met feestdagen in het verschiet een reëel probleem.

 

Om eens op iets lekkers trakteren, wist ze geen andere oplossing dan proletarisch winkelen. Zo besloot ze iets speciaals te organiseren, waarvoor ze op strooptocht ging in de supermarkt. Dat was een kwestie van ruime kleding aantrekken en producten met de juiste vorm kiezen, die goed waren te verbergen. Een banketstaaf in de linker mouw van je jas en een courgette in de rechter mouw... zo gaat dat. Een slagroomtaart prop je wat moeilijker weg, maar een platte, ronde boterkoek kan je vlak tegen je buik plaatsen en vervolgens onder het elastiek van je joggingbroek klem zetten.

 

buik-01.large.jpg

Dorien sprokkelde zo het een en ander bij elkaar en kocht voor de vorm nog wat goedkopere artikelen, zoals een brood en een kuipjeboter. Toen viel haar oog op een vrieskist met zo smakelijk uitgestalde vleesproducten, dat ze er als het ware naar werd toegetrokken. Onbetaalbare braadstukken, zoals hertenrug, schalen met fazantenpoten, hompen konijn en complete bodybuildingkippen staarden haar aan. Er was een niet zo groot, zeer bloot hoen, dat haar bijzonder aanstond. Precies de juiste maat voor een paar monden, maar te groot om onopvallend mee te smokkelen. De bekende truc van de pseudozwangere vrouw wilde ze niet eens proberen, want die was al zo afgezaagd. Het schijnt dat vrouwen met puntbuiken al verdacht waren zodra ze de supermarkt binnenstapten!

 

Toen ze zich voorover boog over de rand om de uitgestalde waar in de vrieskist wat beter te bekijken, viel haar muts van haar hoofd in de bak. Geloof het of niet, lieve lezer, maar toen ze die weer uit de bak haalde, zat op wonderbaarlijke wijze die middelgrote, vlezige kip er opeens in. En zeg niet, dat dat onbestaanbaar is, want zo is Dorien ook onbedoeld zwanger geraakt. Meermalen!

 

Bij haar eerste struikelde ze over de drempel van haar huis en viel per ongeluk op het in erectie verkerende geslachtsorgaan van een huisgenoot. Haar tweede zwangerschap was het gevolg van het zitten op een smerige wc-bril in een café en zij werd voor de derde keer zwanger in de metro, toen deze plotseling moest remmen. Een wildvreemde man achter haar botste per ongeluk krachtig tegen haar aan en penetreerde haar zonder dat zij of zonder dat hij dat echt wilde. Dus kom niet met verhalen dat het niet kan...

 

Dorien plaatste haar ijsmuts plus kalkoen terug op haar hoofd en sloot aan in de rij bij de kassa. Soms zit het je mee, soms zit het je tegen in het leven. Deze supermarkt was gebouwd vlakbij een groot bejaardenpakhuis. Het zal u niet verbazen, dat een groot deel van de clientèle uit bewoners-op-leeftijd bestond. En uitgerekend was de traagste daarvan de persoon die voor Dorien bij de kassa moest afrekenen. U kent dat wel, van die typen waaromheen de dreiging hangt dat ze met losse centen gaan betalen... Compleet met rollator en wandelstok schuifelde een broze, oude dame langs de kassa en toen ze aan de beurt was, vroeg ze met trillende stem netjes: "Hoeveel geld, kind?" Het klonk als een regel uit een oude zwartwit film. Nadat de kassière het bedrag, € 12,75, had genoemd, begon die dame dat bedrag muntje voor muntje uit te tellen en legde alles in drie rijtjes op het kassablad. Toen ze na geruime tijd in de buurt van de twaalfeneenhalve euro was gekomen, kirde ze opgewekt: "Wacht, ik heb zelfs nog wel een los vijf eurocent muntje. Even geduld, hoor!". Zij leek haar arm tot aan de elleboog in een diepe portemonnee te steken om de bodem af te tasten.

 

Enige tijd later stond er in het lokale krantje, dat een 32-jarige vrouw, D. van der W., onwel was geworden in die-en-die supermarkt en per ambulance was afgevoerd. In het ziekenhuis werd ze verrassend èn ogenblikkelijk gearresteerd. En zoals Dorien u thans kan uitleggen: je moet nooit te lang rondlopen met een bevroren kip op je hersenpan; je hersenen raken daarvan onderkoeld en je valt geheid flauw. Het werd een karige feestdag...

 

Commentaar staat op:

Basic Publishing (dat is overigens een andere, oudere versie van het verhaal)