Verhaalhalen.jouwweb.nl
Home » Trouw » Op grote voet

Op grote voet

 

Fokke had dat onnozele, waar zijn aanbeden Chris handig gebruik van maakte. Aangezien Fokke niet goed voldeed, zocht Chris haar romantische heil bij deze of gene kloeke man. Betrapt werd ze nooit door Fokke...

 

Hij was een twijfelaar. Voor Chris daarentegen bestonden er geen twijfels. De zaken stonden er opmerkelijk genoeg precies steeds zo voor als zij altijd al dacht. Zij kon de spreekwoordelijke vrieskisten prima verkopen aan Eskimo’s. En dan verkocht ze de sneeuw rondom hun iglo’s per kilo daar nog bij... Ja, ze kon mensen goed overtuigen.

 

Fokke kwam eens wat eerder thuis en zag een paar rare schoenpunten onder een gordijn uitsteken. Ze behoorden toe aan schoenen die doorgaans clownsvoeten sieren. Chris en Fokke hadden korte gordijnen, die net tot aan de verwarmingsradiatoren reikten. De schoenen stonden op de radiatoren; volgens Chris om te drogen. Fokke kon zich zulke schoenen, laat staan natte, niet goed herinneren. Maar Chris overtuigde hem ervan dat hij zoveel schoenen had, dat hij ze niet allemaal uit elkaar kon houden. Fokke had één ding geleerd en dat was niet tegen Chris ingaan. Iets in hem zei dat het natuurlijk niet klopte, al was het alleen maar vanwege de drie maten te groot. Maar zijn hart vertelde hem: "Nog meer hartslagen per minuut en je valt dood neer!" Dus zoals gebruikelijk zweeg hij wijselijk.

 

Veel tijd om erover na te denken had hij niet, want Chris stuurde hem het huis uit voor een boodschap. Ze wilde per se een puddinkje na het eten. Meegaand als altijd voldeed Fokke ogenblikkelijk aan die opdracht. Toen hij van de buurtsuper terugkwam, bleek Chris flink te zijn opgeschoten met eten koken en waren de schoenen verdwenen. Daarvoor had Chris een simpele verklaring: ze had ze toen ze droog waren, naar boven gebracht en in Fokke's kast gezet. "Bij jouw andere honderd schoenen," zei ze ginnegappend. Het voorval zakte geleidelijk weg in Fokke’s geheugen, mede omdat hij het schoeisel niet meer terugzag. Tot hij een nieuwe bril moest laten aanmeten.

 

De opticien had tegenover hem plaatsgenomen in het meethoekje van de brillenwinkel. Toen Fokke zijn kin in een steun plaatste om door de testapparatuur te kijken, voelde hij dat de voeten van die meneer tegen zijn tenen stootten. Kennelijk staken ze erg ver onder de tafel in zijn richting. Hij schuifelde zijn eigen voeten een beetje uit elkaar om geen ongemakkelijk contact te hebben.

 

Na afloop van de oogmeting kon hij niet nalaten om ’s mans schuiten te bekijken. Hij bleek een kloek stel stappers te hebben! En toevallig met even rare clowneske schoenen als die hij thuis meende te hebben gezien. Een schattig meisje verstoorde echter zijn gedachtegang. Zij leek als taak te hebben klanten te verwelkomen en brillendoekjes uit te delen. Maar nu klampte ze haar baas aan met de alarmerende mededeling, dat er aan de binnenkant van de etalageruit een pluk spinrag hing. Een van de klanten had daar een afkeurende opmerking over gemaakt. Het was voor haar te hoog om te verwijderen, zelfs met een bezemsteel. Of de baas het even weg wilde halen. "Een momentje, meneer," onderbrak de opticien zijn voorlichting aan Fokke "dan help ik u zo verder"

 

Met een lenig sprongetje stond hij opeens bovenop de verwarming. "Zo doe je dat," kraaide hij monter en zwiepte het plukje spinrag demonstratief weg met zijn zakdoek.  Vervolgens draaide hij zich soepel om, om van de radiator af te springen. Hij stond maar een seconde in deze positie, maar Fokke dacht bij deze

korte aanblik dat hij een "déjà vu" had: de radiator, die schoenen en die afmeting...! Wat is de trefkans, dat er nog een tweede paar van zulke lachwekkende gigaschoenen rond schuifelde.

 

Chris zou zijn verhaal nooit geloven, zolang ze dit niet zelf zag. Fokke mocht haar graag af en toe een plezier doen met een verrassinkje. Met dit jolige toeval diende zich een gelegenheid voor om haar hard aan het lachen te maken. Hij nam zich gniffelend voor, dat hij Chris - zodra de bril klaar was - mee zou nemen. Dan kon ze zien wat een amusante toevalligheid dit was. Hij verkneuterde zich al bij de gedachte aan die overrompelende verrassing. 

 

Dat werd vast dikke pret...

 

Commentaar op Web Tales

en nederlands.nl