Verhaalhalen.jouwweb.nl
Home » Absurd » Bokito v 2.0

Bokito v 2.0

 

Kijfke en Helle (eventueel terugbladeren!) waren al rare portretten, maar Helle's nog gekkere tweelingzus Babs Veegh kon er ook wat van. Zij was eigenlijk een replica van hun moeder Kijfke. Een overjarige hippie; of zo u wilt overhariger. De drie dames waren gezegend met lichaamshaar. Babs' hang naar het hippie tijdperk toonde ze door met een zweverige blik en een bloemenhoedje op in kleurige, lange jurken van Indiase katoen te lopen. Dat laatste deed ze trouwens ook om haar weinig elegante steunkousen te verbergen.

 

Babs bezocht een bekende diergaarde op de dag van de spectaculaire uitbraak van Bokito. Deze gorillaman was ´hot news´ toen hij de - zijn verblijf omringende - gracht overstak. Zeg niet dat romantiek dood is! Dat echte liefde bestaat, bewees Bokito door die onmogelijke obstakel te nemen, aangelokt door een knipogende bezoekster. Er brak toen korte tijd paniek uit en in de verwarring, slaagde men er uiteindelijk in om de gorilla terug in zijn verblijf te krijgen. Althans, dat was het persbericht. Overtuigend was een foto van een letterlijk aangeschoten Bokito met een verdovingspijl in zijn reet. Het gevolg was: nog meer bezoekers.

 

Toch gonst het allang dat de dierentuin een van de andere gorilla 's op de plek van Bokito heeft gezet. Laten we wel zijn, ze lijken allemaal op elkaar. Zo kan men geheimhouden, dat Bokito er in werkelijkheid definitief vandoor is. Ik heb daar onlangs over gepraat met de persvoorlichter van deze dierentuin. Dat gesprek vond plaats in zijn kantoortje, waar hij aan de hand van beelden van bewakingscamera's reconstrueerde hoe de ontsnapping van Bokito werd teniet gedaan. Van de uitbraak zelf bestaan alleen maar vage beelden, die door omstanders waren gemaakt en die wij allemaal op de tv hebben gezien. Nieuw voor mij waren de opnamen van verzorgers, die de zwak tegenstribbelende gorilla naar zijn verblijf sleepten. Ogenschijnlijk is er dus niets aan de hand.

 

Uit andere bronnen weet ik, dat het in werkelijkheid er zo aan toe ging:

 

In de hectiek is het namelijk iedereen ontgaan, dat Babs - toen Bokito die knipogende vrouw besprong - hem dapper op zijn rug tikte en met krachtige stemgeluid tot de orde riep. Kijfke en Helle hadden stembanden, die het behang doen scheuren. Ook Babs kan een enorme keel opzetten. Niet dat de dames daardoor verstaanbaarder worden. Bokito's hart sloeg in elk geval van schrik even over toen Babs haar enorme scheur opentrok. Daarmee had ze de situatie meteen volledig in de hand. Die kunst deelde zij met Kijfke en Helle, die hun respectieve mannen ook prima onder de duim hielden. Mannen en gorilla's, ach, ze verschillen ook niet zoveel.

 

Babs had met de gorillaman te doen en besloot hem te helpen bij zijn ontsnapping. Uit een grote tas diepte zij een regenjas op en sloeg deze om Bokito heen. Vervolgens plantte zij hem haar kokette hoedje op zijn kop. Bokito liet zich dat welgevallen en keek ondertussen waarderend naar zijn redster, met wie hij arm in arm naar de uitgang liep. En dit allemaal onopgemerkt door het publiek en de bewaking.

 

De persvoorlichter zette het videoapparaat uit en keek mij benieuwd aan.

Ik: "Maar dan is het toch waar! Bokito is de hort op"

De persvoorlichter (glimlachend): ”Let dan maar eens op het volgende…”

Zelfvoldaan drukte hij op "play" van een ander videoapparaat en daar zien we dat er kloek werd ingegrepen bij de uitgang. Door de vage beelden is hun identiteit niet te herleiden, maar we zien dat een verliefd ogend stel bij de uitgang wordt aangehouden. In het strijdgewoel dat dan volgt, slaat er een op de vlucht. De ander wordt naar het gorillaverblijf gesleept; de vertrouwde beelden uit het tv-nieuws.

De persvoorlichter: "U ziet het, niets aan de hand!"

 

Hier had ik even niet van terug, maar ik besloot toch bij het gorillaverblijf poolshoogte te nemen. Er was weer veel publiek om de mensapen te bewonderen. Zoals gebruikelijk wezen de mensen elkaar aan waar in die groep Bokito stond. Hij is ondanks een mottige vacht nog altijd een imposante berggorilla.

 

Bezoekers verwonderen zich soms om de bijna menselijke maar onverstaanbare klanken, die hij soms uitstoot. Persoonlijk verbaas ik mij over zijn steunkousen...

 

Commentaar op: Web Tales